Þann 8.júní árið 2006 vorum hvorki við fjölskyldan þín né löggan búin að hafa uppi á þér og þá hafðiru verið týndur í 8 sólahringa,
Tilfinningin um að vita ekkert hvar þú varst og hvort það væri allt í lagi var hrikalega sár.
Ég fékk með mér Andra minn og tengdamömmu og þræddum við miðbæinn í leit af þér,
við fórum á alla þá staði sem mögulegt væri að þú hefðir komið við á, og loks fékk ég upplýsingar um þig. Ég var komin mjög nálægt,  þú varst um það bil 45 min upp í kl tíma á undan mér.

En ég fann þig ekki, heldur gafst upp og fór heim.
Morguninn eftir fæ ég símhringingu frá mömmu okkar, Þú varst fundinn.

Tilhugsunin um að ég hefði getað náð þér kvelur mig á hverjum degi, lífið er óbærilegt þessa nokkra daga á ári  en aldrei jafn erfitt og núna.
Þetta er svo raunverulegt allt í einu, þú ert í alvörunni ekki að fara koma aftur.... það er svo vont elsku bróðir.

Á morgunn rennur svo upp 9. júní sem er dagurinn sem þú fórst á betri stað.
Ég veit að þér líður betur og kvelst ekkei lengur og það er vissulega einhver huggun.

Ég fyllist svo mikilli reiði og sorg, því ég missti besta vin minn, trúnaðar vin, bróðir sem var til staðar frá því ég fæðist, leikfélaga í æsku og á vissan hátt smá verndara þ´vi að ekkert mátti koma  fyrir litlu systur.
Þú varst með mér í gegnum allt lífið.. og við það að missa þig á hvarf stór hluti af mér.

Ég á langt í land með að geta komist í sátt við þetta allt saman.

Ég elska þig Haukur minn.

Kv. Jóhanna systir

Elsku Haukur minn, þú hefðir orðið 27 ára í dag ef þú hefðir ekki farið.
Þetta er þriðji afmælisdagurinn þinn sem þú ert ekki hjá okkur og það verður sárara og sárara með hverjum deginum að hafa þig ekki.
Mig langar svo að fá að taka utan um þig og óska þér til hamingju með daginn að það er að rífa mig í sundur.
Ég sakna þín svo að það er nánast óbærilegt mig vanntar þig svo ínn í líf mitt.
Það er sagt að tíminn lækni öll sár en það er langt frá því að vera satt elsku bróðir, þetta verður bara mis sárt eftir dögum.
Ég elska þig Haukur minn.
Kv Jóhanna systir

Í tilefni af því að hann Haukur okkar hefði orðið 26 ára þann 5. febrúar ákváðum við fjölskyldan að skella inn texta af uppáhalds laginu hans sem er að sjálfsögðu stuðningslag Liverpool!

 

When you walk
through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid
of the dark.

At the end of the storm
There's a golden sky
And the sweet silver
Song of a lark.

Walk on through the wind


Walk on through the rain

Though your dreams
Be tossed and blown.

Walk on
walk on

With hope in your hearts

I And you'll
never walk alone

You'll never walk alone.

Walk on
walk on

 

Hérna er svo linkur inn á youtube þar sem aðdáendur liverpool syngja lagið.

 

http://youtube.com/watch?v=0nfFi-_Hb2A 

Við göngum svo sporlétt um fallega grund og gleðjumst við sólskin og hlýju.
Er dimmir í dalnum við hikum um stund.en göngum mót sólu að nýju.
Þótt vegferðin langa sé þyrnum stráð, það mæðir og blæs, þú ert hokinn.
Þá gleymd aldrei því sem var lofað og spáð

AÐ DROTTINN ÞIG SÆKIR VIÐ LOKINN.

Höf. Ásdis.Sig.

Nú er komið eitt ár síðan þú fórst frá okkur heim til Drottins Haukur minn. Við vorum búin að gera með okkur samkomulag um að þegar þú værir búin að ná tökum á veikindum þínum og búin að vera edrú í eitt á yrði slegið upp veislu. Og það yrði keypt Liverpool kaka hjá Jóa Fel. Þú baðst sérstaklega um að hún yrði keypt hjá honum af því að þú hafðir heyrt að hann héldi með Manchester. Og þér fannst svo fyndið að láta hann gera kökuna. Núna ertu búinn að vera edrú í eitt ár en það verður engin Liverpoolkaka. En í staðin færðu þetta yndislega ljóð sem hún Ásdis var svo góð að tileinnka þér. Svona var lífið þitt síðustu fimm árin þín. Dimmir dalir en þú reyndir að ganga mót sólu að nýju. Alltaf styttust sólardagarnir þínir og dimmu dögunum fjölgaði. Síðustu tvö árin þín voru góðu dagarnir afar fáir og engin lausn á þínum veikindum sjáanleg. Lausnin og lækningin er til en þú fékst ekki aðgengi að þeirri hjálp sem þú þurftir. Við fjölskyldan þín erum í svo miklum sárum og söknuðurinn eftir þér nánast óbærilegur. Á hverjum degi tölum við um þig, tölum um góðu tímana, húmorinn þinn sem var allveg einstakur. Og þegar þú og Halli vinur þinn komuð saman var grátið úr hlátri allann tímann. Vitleysan sem valt uppúr ykkur var allveg óborganlega fyndinn. Svo hringdi Halli í mig um daginn. Hann var að fara í draumaferðina sem þið vinirnir ætluðuð að fara saman. Á Liverpool leik. Hann saknar þín ekkert minn en við hin. Þegar þú hefðir orðið 25 ára þann 5 febrúar síðastliðin hringdu nokkrir vinir þínir í mig. Það var yndislegt að þeir skyldu gera það en samt svo sárt. Við höfum verið að fara í gegnum gamlar myndir af þér og erum byrjuð að púsla saman myndaalbúmi tileinkuðu þér. Það er svo ljúf sárt. Góðar minningar streyma fram. Og bara við að horfa á sjónvarpið vakna minningar. Eins og þegar alheimsfegurðardrottningin okkar datt í fyrra. Það var síðasta hláturskastið okkar saman. Hláturinn þinn var svo smitandi að oft hlógum við meira af hlátrinum og tilburðunum við að lýsa atvikum en atvikinu sjálfu. Sem betur fer er til myndband af þér sem var tekið tæpu ári áður en þú lést. Þar getum við heyrt hláturinn þinn og röddina þína. Oft spurðir þú okkur að því hvernig við gætum staðið í þessari baráttu fyrir þig. Þú gast það ekki sjálfur svo við gerðum það fyrir þig. Veikindi þín voru orðin svo mikil síðustu tvö árin. Við elskum þig svo mikið. Að horfa á þig svona veikann var eins og Hrafnhildur uppáhalds frænkan þín lýsti svo vel. Það var eins og að horfa á þig drukkna. Við synntum að þér og héldum þér uppi þar til við örmögnuðumst öll. Létum þig hafa björgunarhringi sem þú gast ekki vegna veikinda þinna nýtt þér og sumir voru hreinlega teknir af þér. Oft höfum við verið spurð að því hvernig komuðst þið í gegnum þetta? Svarið við því er einfalt og er þetta:

Mig dreymdi mikinn draum: Ég stóð
með Drottni háum tindi á
og horfði yfir lífs míns leið,
hann lét mig mitt hvert fótspor sjá.

Þau blöstu við. Þá brosti hann.
,, Mitt barn"hann mælti, ,,sérðu þar,
ég gekk með þér og gætti þín,
í gleði og sorg ég hjá þér var.

Þá sá ég fótspor frelsarans
svo fast við mín á langri braut.
Nú gat ég séð hvað var mín vörn
í voða,freistni,raun og þraut.

En annað sá ég síðan brátt:
Á sumum stöðum blasti við
að sporin voru aðeins ein.
-Gekk enginn þá við mína hlið?

Hann las minn hug. Hann leit til mín
og lét mig horfa í augu sér:
Þá varstu sjúkur blessað barn,
á bar ég þig á herðum mér.

Hr. Sigurbjörn Einarssor orti úr gamalli sögn

Minning þín lifir með okkur elsku Haukur okkar. Við elskum þig. Mamma og Hannes pabbi.

Við göngum svo sporlétt um fallega grundog gleðjumst við sólskin og hlýju.
Er dimmir í dalnum við hikum stund, en göngum mót sólu að nýju.
Þótt vegferðin langa sé þyrnunum stráð,það mæðir og blæs, þú ert hokin.
Þá gleymd aldrei því sem var lofað og spáð,að Drottinn þig sækir við lokin.

höf: Ásdís

 

Við þökkum Ásdísi fyrir þetta fallega ljóð sem hún tileinkaði Hauki.

Í dag er 5 febrúar og þú hefðir orðið 25 ára ef þú hefðir lifað elsku strákurinn minn.Við fjölskyldan þín erum búin að vera að rifja upp síðustu afmælisdagana þína.Þegar þú varðst 18 ára og nýkominn frá Hvítárbakka var síðasti afmælisdagurinn þinn sem við héldum uppá heima.Þú fékst langþráða Liverpoolköku og það var mjög gaman hjá okkur.Ekki grunaði mig  að næstu 5 afmælisdagar þínir yrðu inni á sjúkrahúsi.Á síðasta afmælisdegi þínum vorum við samála um að þetta yrði síðasti afmælisdagur þinn inni á sjúkrahúsi en ekki óraði mig fyrir því að ástæðan væri sú að þú mundir  vera dáinn heldur værir þú loksins búinn að fá þá hjálp sem þú þurftir að fá.En það varð ekki svo og 9 júní síðastliðinn lauk þínu erfiða og kvalafulla lífi.Ekkert foreldri ætti nokkurn tíma að þurfa að standa við gröf barns síns,það er svo skakkt.Það líður ekki sá dagur að þú sért ekki í huga mínum meira og minna.Flest minnir á þig.Ákveðnar auglýsingar,íþróttaviðburðir,orðatiltæki og ekki síst Band of brothers sem er svo oft sýnt á National Giograpic það voru þínir uppáhalds þættir.Söknuðurinn eftir þér er svo mikill og sár að það svíður í hjartað alla daga.En Drottinn er miskunsamur og hann leysti þig undann þessu kvalafulla lífi sem þú lifðir og það er örlítil huggun að þurfa ekki að horfa uppá það lengur.En auðvitað hefði ég kosið að þú hefðir fengið þá hjálp sen þú þurftir svo mikið á að halda og ættir heilbrigt líf í dag.En þú ert heilbrigður heima hjá Drottni og þið vinirnir og nafnar Haukur Kristófers eruð samann í dýrð Drottins og bíðið eftir okkur hinum.Ég sagði við prestinn okkar um daginn að hann Haukur minn er, hann var ekki ,hann er ,og verður ávallt.Elsku strákurinn minn til hamingju með afmælið þitt.
Efusus 6 kafli vers 10-20.
Að lokumtyrkist þú í Drottni í krafti máttar hans.Klæðist alvæpni Guðs til þess að þér getið staðist vélabrögð djöfulsins.Því að baráttan,sem vér eigum í ,er ekki við menn af holdi og blóði,heldur við tignirnar og völdin,við heimsdrottna þessa myrkurs,við andaverur vonskunnar í himingeimnum.Takið því alvæpni Guðs,til þess að þér getið veitt mótstöðu á hinum vonda degi og haldið velli,þegar þér hafið sigrað allt.
Standið því gyrtir sannleika um lendar yðar og klæddir brynju réttlætis og skógaðir fúsleik til að flytja fagnaðarboðskap friðarinns.Takið umfram alltskjöld trúarinnar,sem þér getið slökkt með öll hin eldlegu skeyti hinns vonda.Takið við hjálmi hjálpræðisins og sverði andans,sem er Guðs orð.Gjörið það með bæn og beiðni og biðjið á hverri tíð í anda.Verið því árvakrir og staðfastir í bæn fyrir öllum heilögum.Byðjið fyrir að mér verði gefin orð að mæla,þá er ég lýk upp munni minum,til að ég kunngjöri með djörfung leyndardóm fagnaðarerindisins.Þess boðberi er ég í fjötrum mínum.Biðjið, að ég geti flutt það með djörfung,eins og mér ber að tala.
Þetta ásamt sálmi 143 voru uppáhalds lesningar þínar í Biblíunni.Kveðja mamma.

Jæja loksins eru komnar myndir inn á síðuna, Þetta eru myndir frá því að Haukur var í byrginu sumarið 2005. Fleiri eiga eftir að koma.

Andlát Hauks Freys var ekki sjálfsvíg eða of stór skammtur heldu var banamein hans morfíneitrun.

Ekkert hafði heyrst í Hauk síðan 1. júní og var auglýst eftir honum bæði í blöðum og sjónvarpi og var lögreglan einnig að leita hans.Hann fannst látinn að morgni föstudagsins 9. júní á horni Klapparstígs og Skúlagötu.

Hann hafði ekki verið látinn lengi en talið er að hann hafði ekki verið látinn í lengur en tólf tíma þegar hann komst í leitirnar.

 Þetta var ekki sársaukafullt andlát en talið er að það hafi verið of stór skammtur samt sem áður ekki sjálfsvíg.

Jarðaförinn verður fimmtudaginn 15. júní kl 15:00 í Grafarvogskirkju. Hann verður svo jarðaður í Gufuneskirkjugarði.

Kransar og blóm eru afþakkaðir.